 |
 |
|
|
ما چقدر توی زندگی به اون خدای بزرگ توکل میکنیم؟ راستی تا حالا شده بشینیم و فکر کنیم و ببینیم درجه باور ما به خدای بزرگ چقده ؟ توی مشکلات و سختیها چقده باورش داریم و تا کجا اون رو همراه خودمون میدونیم.......یه قصه ای رو شنیدم که میتونه برای همه ما درس باشه....
كوهنورد تنهایی توی یه روز زمستونی تو سرما و برف به سراغ كوه بلندی
رفت تا ازش بالا بره. اون بین راه و در تاریكی شب، لیز خورد و به پایین پرتاب شد، ولی ناگهان طناب دور كمرش محكم شد و بین زمین و آسمون معلق موند و با همه توان فریاد زد: «خدایا كمكم كن!» از آسمون صدایی شنید كه: «از من چی می خوای؟» گفت: «نجاتم بده.» صدا پرسید: «باور داری كه می تونم نجاتت بدم؟» گفت: «البته كه باور دارم.» صدا پاسخ داد: «پس طناب رو پاره كن و به من تكیه كن، اطمینان داشته باش، مراقبت هستم.» مرد لحظه ای با خود اندیشید، ولی به جای پاره كردن طناب، محكم و دو دستی چسبید به اون. چند روز بعد، مردم كوهنوردی رو پیدا كردن كه بدنش از طنابی آویزان بود و به دلیل سرمازدگی مرده بود، در حالی كه فقط یك متر تا زمین فاصله داشت. آره عزیز دلم، تو همه ی مراحل زندگی به كسی توكل و تكیه كن كه مراقبت باشه. كسی كه همیشه در دسترس باشه، همه جا جواب بده و قدرت پشتیبانی از تو رو داشته باشه. واز همه مهمتر به اون اطمینان و اعتماد داشته باش و از ته دل باور کن كه اون به طور حتم حمایتت می كنه. پس بیائیم همت كنیم و بی دغدغه شروع كنیم. و باور داشته باشیم که یه بزرگ مهربون هست كه می تونیم بهش دلگرم باشیم.... |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه نوزدهم تیر 1387ساعت 0:22 توسط مهاجر کوی دوست |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
بسم الله الحکيم
هر چيزي يه روزي به وجود مياد ولي ميگن هيچي از بين نمي ره يا تبديل به چيز ديگري ميشه يا اثر و نتيجش باقي مي مونه ، مثلا همين وبلاگهايي که مي سازيم ، ما با ساختن اين وبلاگها احتمالا اثرات مثبت يا منفي روي اذهان عمومي مي ذاريم که شايد هيچ وقت پاک نشه پس با حذف يه وبلاگ اون وبلاگ به معناي حقيقي از بين نمي ره بلکه اثرات مثبت يا منفيش در اذهان باقي مي مونه اين وبلاگها هم مي تونه برامون باقيات الصالحاتي باشه و هم مي تونه زمينه ي سقوط ما رو فراهم کنه پس وبلاگهاتون رو جدي بگيريد و مواظب باشيد که چي مي نويسيد ، به اون کساني هم که هنوز به اين عرصه وارد نشند توصيه مي کنم قبلش خوب فکراشون رو بکنند و با ديد باز پا تو اين ميدون بذارند |
| نوشته های پیشین |
|
شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 |
| نویسندگان |
|
مهاجر کوی دوست مهاجر کوی دوست |
| پیوندها |
|
منتخب خدا دعوت دوست کدهای وبلاگ شوق پرواز کفشهایم.. چکامه سرود دل آوای گیاه بهار.... دختر دریا خداجون دوستت دارم |
|
RSS
|